Het pakkende verhaal van Marleen Vilez, één van mijn cursisten ... 

Zaterdag, 30 januari 2010 , een zaterdag  zoals alle andere, ware het niet dat de wegen hier in West-Vlaanderen er gevaarlijk glad bijliggen. Ik ben vroeg opgestaan om naar de schilderles te gaan in Brugge en worstel bovendien met een niet te omschrijven aanval van urticaria (netelroos). Zo blijkt al dat mijn passie voor het schilderen wel bijzonder groot moet zijn om in deze omstandigheden toch de auto te nemen richting Huis de Meester te Brugge. Dat is inderdaad de plaats waar ik een serieuze push heb gekregen om de schildershobby tot een onmisbaar item in mijn leven in te lassen.

De eerste schetsen ontstonden in de zomer van 2007 na een vakantie in Frankrijk.  Enkele meisjes waren er in een typisch Frans dorpje aan het schilderen in een oud steegje op deuren en muren. Ik vond het fantastisch mooi wat die meisjes daar realiseerden en besloot om bij mijn thuiskomst een tekenblok en wat houtskool aan te schaffen. Aangezien die schetsen , naar mijn normen dan,  wel bruikbaar waren besloot ik al gauw om ze eens op doek uit te proberen met olieverftubetjes  (nu zijn het ondertussen grote tubes acrylverf geworden) in een beperkt aantal kleuren.  Langzamerhand kreeg ik de microbe te pakken, schilderde toch minimum eenmaal in de week en kwam al vlug tot de conclusie dat ik hier eigenlijk wel wat lessen wilde in volgen.

Waar en hoeveel uur? Dat was natuurlijk de grote hamvraag, want met mijn beperking door ziekte waren academische cursussen van 8 u in de week op vastgestelde dagen zo goed als uitgesloten.

Op een zaterdagnamiddag gingen mijn man en ik wandelen in Brugge en als bij toeval kwamen we voorbij een kunstenaarswinkeltje. Aan de voordeur prijkte een bordje met ‘cursus kaartjes maken voor de feestdagen kalligrafie’ en dit op een welbepaalde datum.  Ik ging het winkeltje aarzelend binnen,deed wat navraag,  snoof daar toen reeds een aangename sfeer op en besloot om me voor die cursus in te schrijven. Tijdens die cursusdag vernam ik dat er in het gezellige atelier ook olieverf- aquarel en acrylsessies doorgingen. Die ene cursusdag was fel vermoeiend voor mij maar ik informeerde al gauw bij Nathalie de Meester, de lesgeefster, of er een plaatsje vrij was voor mij om mijn schildershobby wat te verrijken. Jammer er was niet onmiddellijk plaats, maar na enkele weken kreeg ik een positief antwoord.

Vanaf die dag is er een ongelooflijke wereld voor mij opengegaan en niet alleen dit, maar heb  ik  aan  de ziekte waar ik mee worstel  een uiting kunnen geven door het schildersmedium. Om de veertien dagen volg ik nu cursus samen met een aantal zielsverwante personen, onder deskundige begeleiding.  Per trimester wordt  een onderwerp aangereikt en naar je eigen kunnen probeer je deze opdracht uit te voeren. 

Diverse technieken en aangepaste materialen waar je als leek geen weet van hebt, maken je het mogelijk om ‘kunstwerkjes’ op doek over te brengen.  

Zo ben ik na ongeveer 2 jaar al  ettelijke  werkjes rijker geworden.   Of je daar rijk van wordt is een andere zaak want de noodzakelijke materialen, zoals  aangepaste borstels, pigmentrijke verf, canvasdoek, lesgeld en uren werk zijn niet te minimaliseren, maar het is vooral de innerlijke toegevoegde waarde binnenin je eigen persoonlijkheid waar je zo ‘rijk’ van wordt.  Je test je kunnen, probeert steeds maar nieuwe dingen uit, geniet van de ontzettend fijne leerrijke en warme invloed van collega-cursisten en als je dan de positieve reacties van familie en vrienden erbij telt voel ik me een ongelooflijk bevoorrecht persoon om dit te mogen ervaren.

Je kijkt soms maar ziet niet altijd wat voor een mogelijkheden er zijn om iets op doek te brengen en alleen de liefde voor je hobby leert je dat stap per stap bij. Het is alsof je als het ware allemaal aparte fotootjes gaat maken in je hersenen, details opmerkt, anders gaat kijken naar de houding van mensen, precisie van natuurtaferelen, de opstelling van materiële zaken en die je dan afzonderlijk verwerkt of er één geheel van maakt, echt fascinerend hoe je dat kan concretiseren.

De huidige gerealiseerde werken zijn hoofdzakelijk in acryl geschilderd.  Een echt eenzijdige stijl heb ik mezelf nog niet aangemeten en sta nog open voor alle mogelijkheden.

Kleuren spreken mij heel erg aan en door de schakeringen zodanig aan te wenden in een waaier van vormen  en subtiele nuances kan je prachtige resultaten bekomen.  Ook de toevallige vlekjes of bepaalde borstelstreken kunnen een werk een totaal  andere look bezorgen.

Vorig jaar mocht ik meewerken aan een groepsjubileumtentoonstelling in het Kbc-torengebouw te Antwerpen, ieder jaar neem ik deel aan het initiatief ‘buren bij kunstenaars’ bij huis de Meester  te Brugge, dit jaar heb ik voor de eerste keer meegewerkt aan ‘Artmart’ te Kuurne, een plaatselijk openlucht kunstgebeuren, onlangs heb ik mij ingeschreven voor de wedstrijd ‘mijn pijn en ik’ uitgeschreven door de Christelijke Mutualiteiten en zo verruimt het inzicht en de kennis van ‘kunst’ voortdurend en wordt de positieve evolutie in je werk merkbaar.

Op het blogadres :  http://vie-schildert.blogspot.com kan je een aantal van de totnogtoe gerealiseerde werken terugvinden.

 

 

 

 

   

 

Terug naar de worskshops

Terug naar de hoofdpagina